وقايع پاريس و تنگناي نظام وقايع پاريس و تنگناي نظام
از ايران افشاگر
جنايتي كه موج محكوميت بين المللي عليه تروريسم و بنيادگرايي
را درپي داشت و به قيام و تظاهرات تاريخي مردم
فرانسه با شركت همه اقشار از جمله مسلمانان اين كشور منجر شد, پدرخواندة تروريسم را
به تناقضگويي هاي آشكار واداشته است. از يك طرف در هراس و نگراني از عواقب آن با فرافكني,
دولتهاي غربي و بويژه فرانسه را مسؤل اين عمليات جنايتكارانه معرفي مي كنند. از طرف
ديگر با همان شيوه هاي آخوندي, چماقداران خامنه اي را بسيج مي كنند كه براساس فتواي
خميني دجال از جنايت تروريستي پاريس حمايت كرده و به قاتلان اين جنايت ضدبشري تبريك
و تهنيت بگويند.
نشريه چماقداران خامنه اي موسوم به «يالثارات» هم چنين با دجالگري
فتواي جنايتكارانه خميني خون آشام را كه بدترين
دشمن پيامبر است, حكم ائمه اطهار قلمداد كرده و با وقاحت مدعي شده است كه مگر: «عادلانه
است حکم فلان محکمه پيزوري غرب لازم الاجرا باشد اما حکم( امام) بر زمين بماند؟»
اين ترفند لورفتة رژيم آخوندي است كه معمولا بدليل ترس از عواقب
جناياتش, هيچوقت جرأت نمي كرد كه رسماً مسؤليت بپذيرد و همواره اوباش چماقدار و عربده
كش را تحت عنوان «انصار حزب الله» و «امت همشه در صحنه» و ...جلو مي انداخت و چون افساراين
وحوش دست خودشان بود به كسي هم پاسخگو نبودند. ولي اين روزها كه رژيم آخوندي از هر
سو تحت فشار و محاصرة بحران هاست, اين ناپرهيزي ها برايش خرج دارد. به همين دليل يكي
از همان لباس شخصي ها را كه نماينده مجلس ارتجاع هم هست به صحنه آورده كه هردو كار
را با هم انجام دهد.
اين لباس شخصي زهرخورده و استحاله شده كه نمي تواند صريح و روشن
حرفهايش را بزند, ناگزير يكي به ميخ مي زند و يكي به نعل يعني هم مي خواهد, پدرخواندة
تروريسم را در ببرد و تقصير را گردن فرانسه بياندازد و مي گويد:
«... با
اسم و رسم، (مجاهدين) كجان الان؟ (مجاهدين) در حاشيه پاريس براي خودشون تشكيلات دارن،
شهرك دارن، امكانات دارن، سخنراني ميكنند، در مجلس فرانسه رفتوآمد ميكنند...» و
بعد ادامه مي دهد:
«بنابراين سياستهاي غلط دولت فرانسه باعث شده كه امروز كشور
فرانسه به مهد تروريسم تبديل بشه به جاي اينكه مهد دموكراسي باشه...»
يكي ديگر از اين لباس
شخصي ها كه اهل «تقية آخوندي» هم هست, چون مي داند كه دوران شعار دادن و كف كردن و
عربده كشي «حزب فقط حزب الله, رهبر فقط روح الله» سپري شده است, با امضاي موهوم «بيژن
ـ کرج» نوشته است: «آري تنها راه حل حکومت فرانسه براي حل اين بحران ارتش نيست، بلکه مانند گذشته يعني در7 ژوئن 1981 (21 دي
1360)!![1] فقط و فقط اخراج ميباشد و اگر دولت وقت در همان
سالها جدي برخورد ميکرد و با محاکمه اين گروه جلوي بذرافشاني آنها را مي گرفت هرگز
چنين بهاء گزافي نميداد.» و به اين ترتيب در حسرت روزهايي كه هرگز باز نمي گردد, آه
و ناله مي كند.
دم گرفتن لباس شخصي ها و دم و دنبالچه هاي رژيم كه مقصر اصلي
كشورهاي غربي و بويژه فرانسه است كه مجاهدين در آن دست باز دارند, براي جان به در بدر
بردن از نتيجه اعمال تروريستي است که تا به حال در ادبيات آخوندي، آن را نوع ديگري
از قدرت تعريف مي كردند ولي حالا از بدحادثه مجبور شده اند خود را با امواج خشم ضدتروريستي
که در سراسر جهان برخاسته است, همراه نشان بدهند.
پاورقي:
[1] اينكه اين تاريخ, تبديل و مناسبت آن چه ربطي به موضوع دارد, بماند چون از لباس شخصي هاي نظام كه به جاي چماق قلم به دست گرفته اند, بيش از اين نمي توان توقع داشت.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر