۱۴۰۵ فروردین ۱۱, سه‌شنبه

دفاع جانانه گروگان آزاد شده فرانسوی«اولیویه گراندو» از وحید بنی عامری مجاهد سربدار وقهرمان خلق ،همراه فیلم

 دفاع جانانه گروگان آزاد شده فرانسوی«اولیویه گراندو» از وحید بنی عامری مجاهد سربدار وقهرمان خلق  همراه فیلم 


حمایت جانانه اولویه گراندو از سربدار قهرمان وحید بین عامری
ویدئو کوتاه حمایت جانانه اولویه گراندو از سربدار قهرمان وحید بین عامری

«اولیویه گراندو»، شهروند فرانسوی که در سال ۱۴۰۱ در ایران بازداشت و حدود ۹۰۰ روز در زندان‌های جمهوری اسلامی و تحت شکنجه بود با انتشار ویدیویی نسبت به انتقال دوست دوران زندان خود، «وحید بنی‌عامریان» برای اجرای حکم اعدام واکنش نشان داده است.

آقای گراندو در این ویدیو حکومت جمهوری اسلامی را خطاب قرار داده و می‌گوید: «وحید بنی عامریان را بردی برای اعدام؟ وحید دوست منه، هم وطن نیستیم، همکار نیستیم، چشم‌انداز سیاسی ما متفاوته ولی دوست منه، خیلی بچه باادب، با عقل، شجاع.»
او در ادامه جمهوری اسلامی را خطاب قرار داده و می‌گوید: «تو چه فکر میکنی؟ فکر میکنی گروگان‌هایی که برگشتن کشورشان دیگه حوصله ندارن خبر بگیرن از دوست‌هاشون؟ ما از دوست‌هایی که در شکنجه‌گاه شناختیم هرگز خسته نمی‌شیم.از دوست‌هایی که در زندان شناختیم هرگز خسته نمی‌شیم.»
بعد از اعدام «اکبر دانشورکار» و «محمد تقوی سنگ دهی» در سحرگاه دوشنبه، ۱۰فروردین۱۴۰۵ و «بابک علیپور» و «پویا قبادی» در روز سه‌شنبه، ۱۱فروردین‌ماه، سازمان‌های حقوق‌بشری درباره خطر اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام وحید بنی‌عامریان و «ابوالحسن منتظر» هشدار داده اند.
این زندانیان سیاسی در سال ۱۴۰۲ بازداشت و سپس همگی به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شدند.

کشتار در غبار جنگ؛ اعدام بابک علیپور و پویا قبادی و خطر اعدام قریب‌الوقوع سایر زندانیان سیاسی

 

کشتار در غبار جنگ؛ اعدام بابک علیپور و پویا قبادی و خطر اعدام قریب‌الوقوع سایر زندانیان سیاسی

در حالی که فاجعه‌ی جنگی در مرزها ابعاد تازه‌ای به خود می‌گیرد، ماشین اعدام جمهوری اسلامی با شتابی بی‌سابقه در حال قلع‌وقمع زندانیان سیاسی در پشت دیوارهای بلند زندان قزل‌حصار است. اعدام چهار زندانی سیاسی تنها در عرض ۴۸ ساعت، نشان‌دهنده‌ی یک «استراتژی حذف سیستماتیک» در سایه‌ی عدم اقدام بازدارنده از طرف جامعه جهانی و ارگانهای بین المللی حقوق بشری است؛ جنایتی که از اضطرار جنگی برای خاموش کردن همیشگی صدای معترضان بهره می‌برد تا در سکوت خبری، حق حیات را از مخالفان خود سلب کند.

حکومت جمهوری اسلامی در یک جنایت وحشیانه دیگر دو زندانی سیاسی دیگر بابک علیپور و پویا قبادی را اعدام کرد.

خبرگزاری میزان وابسته به قوه قضاییه جلادان با اعلام این خبر در روز سه شنبه ۱۱ فروردین ۱۴۰۵ اتهام این دو زندانی سیاسی را مشارکت در عملیات مسلحانه برای ضربه زدن به‌امنیت نظام اعلام کرد.

اعدام ۴ زندانی سیاسی محمد تقوی، علی اکبر دانشور کار، پویا قبادی و بابک علیپور در دو روز در شرایط جنگ و بمباران بیانگر ترس و وحشت جمهوری اسلامی از مردم خود است. این اعدامها بیانگر آن است که جنایتکاران در هراس از خشم و قیام مردم ابزاری جز سرکوب ندارند.

اطلاعات از درون زندان قزل‌حصار

شامگاه يكشنبه ۹ فروردين همزمان با انتقال دو زندانی سیاسی محمد تقوي و اكبر دانشوكار براي اعدام، يكان ضد شورش زندان قزلحصار به سالن زندانيان سياسي در بند ۴ حمله برده و ضمن ضرب و شتم ساير زندانيان، آنان را به سلولهاي انفرادي منتقل كرده است.

۴ زندانی سیاسی زير حكم اعدام؛ بابك عليپور، وحيد بني عامريان، ابوالحسن منتظر و پويا قبادي در ميان زندانياني هستند كه مورد حملة وحشيانه و ضرب و شتم قرار گرفتند. از وضعيت اين ۴ نفر اطلاعي در دست نيست و جانشان بيش از هر زمان در معرض خطر است.

خبرها حاكي از انتقال دستکم ۱۹ زنداني سياسي از بند ۴ زندان قزلحصار به سلولهاي انفرادي است كه زندانيان بيمار علي معزي و اسدالله هادي هم در ميان آنها هستند. از صبح دوشنبه ۱۰ فروردین ماه بدنبال انتقال ناگهاني دو مجاهد خلق محمد تقوی و اکبر دانشورکار برای اجرای حکم اعدام، کلیه ارتباطات زندانیان سیاسی در بند ۴ این زندان با خانواده هایشان قطع شده است.

اظهارات وکلای زندانیان سیاسی

۱/۳ در خصوص اجرای حکم‌اعدام #اکبر_دانشور_کار و #محمد_تقوی_سنگ‌_دهی، اینجانب و آقای نیلی عهده دار وکالت سه متهم‌دیگر به نام های #بابک_علیپور ، #پویا_قبادی و #وحید_بنی_عامریان هستیم.

۲/۳ تا لحظه تحریر این‌ توییت، هیچ‌ حکمی به ما ابلاغ نشده و‌ اساسا حتی از نتیجه دادرسی نهایی نیز مطلع نمی‌باشیم و‌ نمی‌دانیم که آیا نسبت به موکلین‌ ما نیز این حکم‌ ابرام‌ شده یا خیر.

۳/۳ این‌ در حالی است که پیش از اجرای حکم، لازم است که مفاد آن به وکلای مدافع یا اقل کم به خود متهم ابلاغ شود؛ کم‌ ترین حق محکوم این است که بتواند از حق اعاده دادرسی و توقف اجرای حکم‌ بهره مند گردد.

زندگی‌نامه پویا قبادی

زندانی سیاسی سابق پویا قبادی، متولد سال ۱۳۷۱ از سنقر و فارغ‌التحصیل مهندسی برق است. پویا قبادی آخرین بار، در اول دی ۱۴۰۲ دستگیر و به بند ۲۰۹ اوین منتقل شد و مورد شکنجه و بازجویی قرار گرفت. او پس از آن به بند عمومی زندان اوین منتقل گردید.

دادگاه وی به همراه ۷ زندانی سیاسی سیدمحمد تقوی، مجتبی تقوی، بابک علیپور، وحید بنی‌عامریان، علی اکبردانشورکار و ابوالحسن منتظر در یک پرونده مشترک در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری در تاریخ ۱۵ مهرماه ۱۴۰۳ برگزار شد.

وی در تاریخ شنبه ۱۰ آذرماه ۱۴۰۳ به همراه پنج زندانی سیاسی دیگر وحید بنی‌عامریان، بابک علیپور، سیدابوالحسن منتظر، سیدمحمد تقوی و علی اکبر دانشورکار به اعدام و زندان محکوم شد. اتهام پویا قبادی «اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت و همکاری موثر با سازمان مجاهدین خلق ایران»، «تبلیغ علیه نظام»، «تخریب اموال دولتی»، «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی کشور» اعلام شد.

زندانی سیاسی پویا قبادی پیش‌تر در اردیبهشت ماه ۱۳۹۷ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از ۴ ماه بازجویی و شکنجه به بند عمومی زندان اوین منتقل شد. وی در‌ آبان‌ماه ۱۳۹۸ از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل گردید. پویا قبادی پس از گذراندن دوره‌ای یک ساله با اتهام محاربه، در آذرماه ۱۴۰۰، به ۱۰ سال حبس محکوم شد.

زندگی‌نامه بابک علیپور

زندانی سیاسی بابک علیپور متولد ۱۳۷۰، از شهر آمل، دارای لیسانس حقوق و مجرد است. او به همراه برادرش روزبه علیپور در تاریخ ۱۳ آبان‌ ۱۳۹۷، در بازار تره بار رشت بازداشت شدند. بابک علیپور توسط شعبه یکم دادگاه انقلاب رشت به اتهام «عضویت در مجاهدین خلق و توهین به رهبری» به ۷ سال زندان محکوم شد. این حکم در مرحله تجدیدنظر عینا تایید شد. در نهایت بابک علیپور از تاریخ ۱۲ تیرماه ۱۳۹۸ جهت تحمل دوران محکومیت خود بازداشت و راهی زندان لاکان رشت شده بود. پس از ۲.۵ سال زندان آزاد شد.

او برای بار دوم در آذر ۱۴۰۰، در شهریار دستگیر و پس از تحمل ۲ سال از محکومیت در اسفند ۱۴۰۱، از بند ۴ زندان اوین آزاد شد. بابک علیپور در زمان تحمل محکومیتش در سال‌های قبل، به بیماری عفونت روده و بیماری پروستات مبتلا شد و مدت‌ها بدون رسیدگی پزشکی با درد بسیار گذراند. برای بار سوم در دی ماه ۱۴۰۲، در تهران دستگیر و به ۲۰۹ اوین منتقل شد. وی مدت ۴ ماه در ۲۰۹ اوین بلاتکلیف بود. در اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، به همراه وحید بنی عامریان پس از ۴ ماه بلاتکلیفی و نگهداری در ۲۰۹ اوین، به «بغی، عضویت و همکاری با مجاهدین خلق، اجتماع و تبانی بر علیه امنیت کشور از طریق همکاری با مجاهدین خلق» متهم شد. این اتهامات به او ابلاغ شده است. بابک علیپور روز اول خرداد ۱۴۰۳، همراه با ۴ زندانی سیاسی دیگر وحید بنی عامریان، ابوالحسن منتظر، پویا قبادی و سیدمحمد تقوی از بند ۲۰۹ اوین به قرنطینه بند ۴ این زندان منتقل شدند.

نقض قوانین حقوق بشر بین‌الملل و فراخوان به اقدام فوری

اعدام چهار زندانی سیاسی در بستر جنگ، نشان‌دهنده تشدیدی نگران‌کننده است که جان وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر را در معرض خطری فوری قرار داده است. این دو زندانی هم‌اکنون در سلول انفرادی نگهداری می‌شوند و نگرانی‌های جدی درباره قریب‌الوقوع بودن اجرای حکم اعدام آنان وجود دارد.

این تحولات مستلزم واکنشی فوری و هماهنگ از سوی جامعه بین‌المللی است. شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، هیئت حقیقت‌یاب، و سایر سازوکارهای ذی‌ربط، از جمله خانم مای ساتو، باید بدون تأخیر اقدام کنند. این اقدامات باید شامل محکومیت علنی این اعدام‌ها، مطالبه توقف اجرای احکام اعدام بیشتر، و پیگیری پاسخگویی از طریق سازوکارهای موجود بین‌المللی، از جمله اصل صلاحیت قضایی جهانی، باشد.

عدم اقدام قاطع، خطر بروز آسیب‌های جبران‌ناپذیر بیشتر را در پی دارد و اعتبار نظام بین‌المللی حقوق بشر را تضعیف می‌کند. وضعیت زندان قزل‌حصار نیازمند نظارت فوری، توجه مستمر بین‌المللی، و اتخاذ اقدامات عملی برای جلوگیری از تلفات بیشتر انسانی است.

« Le rêve probable d’un roi imaginaire ; Lecture de l’article du New Yorker sur l’Iran »

  « Le rêve probable d’un roi imaginaire ; Lecture de l’article du New Yorker sur l’Iran »

بچه شاه یا منتظرالسلطنه
Ces derniers jours, le magazine The New Yorker a publié un article d’Azadeh Moaveni, portant un titre révélateur : « The Distant Promise of Iran’s Would-Be King ».

Un titre qui, en lui-même, exprime une perspective—non pas une certitude, mais une question. Non pas une réalité établie, mais une possibilité lointaine.

Nous abordons cet article dans le même esprit—ni pour le rejeter hâtivement, ni pour l’accepter naïvement, mais pour comprendre ce qui se cache derrière la question qu’il soulève.

L’expression « would-be king » est essentielle. Dans le langage politique, elle désigne une personne qui aspire au pouvoir sans le détenir. Dès le départ, l’article met en évidence un écart entre l’ambition et la réalité.

L’article pose la question suivante : les tensions régionales et la guerre peuvent-elles offrir une opportunité de retour à la monarchie, ou cette opportunité passera-t-elle ?

Mais cette question elle-même révèle que cette hypothèse ne trouve pas sa source dans la société iranienne, mais plutôt dans des dynamiques externes liées à la crise.

Or, la réalité de l’Iran aujourd’hui est différente. Une société marquée par des décennies de répression, de lutte et de résistance construit son avenir à partir de ses propres forces internes.

Dans ce contexte, ce qui est déterminant, c’est la force organisée du peuple, la présence des réseaux de résistance, ainsi que les dynamiques de soulèvement au cœur même de la société. De plus, l’existence d’une vision politique claire, incarnée dans un gouvernement de transition fondé sur la volonté populaire, indique que l’avenir ne réside pas dans un retour au passé, mais dans une transition organisée vers la souveraineté du peuple.

Ainsi, la véritable valeur de cet article ne réside pas dans ses réponses, mais dans la question qu’il pose—une question qui, lorsqu’elle est correctement interprétée, mène à une conclusion claire :

L’avenir de l’Iran ne sera pas déterminé par un retour en arrière, mais par la réalité vivante, la conscience et l’expérience de son 

peuple.

                                                                             شهرام بهزادیSHAHRAM BEHZADI 

۱۴۰۵ فروردین ۱۰, دوشنبه

اعدام مجاهدان خلق محمد تقوی و اکبر دانشورکار

 

اعدام مجاهدان خلق محمد تقوی و اکبر دانشورکار

اعدام مجاهدان خلق محمد تقوی و اکبر دانشورکار
اعدام مجاهدان خلق محمد تقوی و اکبر دانشورکار

شورای ملی مقاومت ایران -سربرگ

اعدام مجاهدان خلق محمد تقوی و اکبر دانشورکار

مریم رجوی: رژیم در وحشت از قیام دست به چنین جنایاتی می‌زند

اما از سرنگونی محتوم به‌دست مردم و مقاومت گریزی ندارد

بامداد دوشنبه ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ مجاهدان قهرمان محمد تقوی و اکبر دانشور کار در زندان قزلحصار سربدار شدند و به کهکشان شهیدان پیوستند.

مجاهد شهید محمد تقوی ۵۹ساله از زندانیان سیاسی دهه۶۰ و ۷۰ در سال ۱۳۹۹ نیز به اتهام ارتباط با سازمان مجاهدین دستگیر و به ۳سال زندان محکوم شد. او چندی پس از آزادی، مجدداً در اسفند ۱۴۰۲ دستگیر گردید. وی جمعاً ۸سال را در زندانهای رژیم آخوندی به‌سر برده است.

مجاهد شهید اکبر دانشورکار۶۰ ساله، مهندس عمران در دیماه ۱۴۰۲ به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران «با هدف سرنگونی نظام و برهم زدن امنیت کشور» دستگیر شد.

مجاهدان خلق محمد تقوی و اکبر دانشور کار در بند ۲۰۹ اوین برای اعتراف‌گیری و ندامت تحت شکنجه‌های وحشیانه و شدیدترین فشارها قرار گرفتند. آنها در آذر ۱۴۰۳ در شعبه ۲۶ بیدادگاه ضد انقلاب تهران توسط دژخیم ایمان افشاری به‌خاطر عضویت در سازمان مجاهدین به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شدند. این حکم متعاقباً توسط دیوانعالی جلادان تأیید شد.

قضاییه جلادان حضور «در اغتشاشات و اقدامات شهری و رویارویی با نیرو‌های حافظ امنیت» را در شمار اتهامات این دو مجاهد سرفراز ذکر کرد و نوشت: «محمد تقوی به‌عنوان سردسته تیم مبادرت به تشکیل دسته‌ای با استفاده از دیگر عناصر می‌کند و به قصد ضربه زدن به امنیت کشور، در بررسی و شناسایی نقاط حساس و عملیات‌های ایذایی علیه مراکز و نهاد‌های مختلف کشور مشارکت داشته و اقدام به تهیه خانه امن کرده و سایر متهمان پرونده را در این خانه‌ها سکنی داده است. اکبر دانشور کار و محمد تقوی، به اتهام اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضدامنیت داخلی کشور، ارتکاب اقدامات مؤثر ایذایی در جهت حمایت از سازمان مجاهدین با هدف سرنگونی نظام، عضویت در سازمان مجاهدین با هدف برهم زدن امنیت کشور» محکوم به اعدام شدند (فارس خبرگزاری سپاه پاسداران ۱۰ فروردین ۱۴۰۵).

پیش از این عفو بین‌الملل چندین بار به لغو حکم اعدام محمد تقوی و اکبر دانشور کار و چهار زندانی دیگر (ابوالحسن منتظر، پویا قبادی، وحید بنی‌عامریان و بابک علی‌پور) که به اتهام عضویت در مجاهدین محکوم به اعدام شده‌اند فراخوان داده بود. مای ساتو نماینده ویژه ملل متحد در مورد وضعیت حقوق‌بشر در ایران نیز در شهریور گذشته خواستار لغو احکام اعدام این زندانیان شد.

خانم مریم رجوی رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت ایران گفت رژیم درمانده آخوندی در وحشت از قیام مردم بیهوده تلاش می‌کند با اعدام رشیدترین فرزندان ایران‌زمین انفجار خشم خلق را چند صباحی به تأخیر بیاندازد، اما فقط عزم جوانان شورشگر و رزمندگان ارتش آزادی را برای سرنگونی رژیم دوچندان می‌کند.

خانم رجوی با درود به این مجاهدان سرموضع که با پایداری در برابر شکنجه و فشار و تهدید، در اوج سرفرازی به عهد خود با خدا و خلق وفا کردند گفت رژیم ملایان تلاش می‌کند با بهره‌برداری از جنگ خارجی بر بحرانهای عمیق و لاینحل داخلی سرپوش بگذارد اما از سرنگونی محتوم به‌دست مردم و مقاومت گریزی ندارد.

خانم رجوی ملل متحد و کشورهای عضو و مدافعان حقوق‌بشر را به محکومیت قاطع این جنایت سبعانه و اقدام فوری برای نجات شمار زیادی از زندانیان مجاهد و مبارز که زیر حکم اعدام به‌سر می‌برند فراخواند و گفت محکومیت لفظی کافی نیست زمان اتخاذ تصمیمات عملی و مؤثر از قبیل بستن سفارتها و اخراج دیپلمات‌تروریستها و مزدوران رژیم فرا رسیده است.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

۱۰ فروردین ۱۴۰۵ (۳۰مارس۲۰۲۶)

 سایت سازمان مجاهدین خلق ایران

۱۴۰۵ فروردین ۸, شنبه

حسن حسن زاده سرکرده لشگر ضد محمد رسول الله که کشته شد کیست؟

 حسن حسن زاده سرکرده لشگر ضد محمد رسول الله که کشته شد کیست؟


  حسن حسن زاده سرکرده لشگر محمد رسول‌الله (ص) تهران بزرگ که کشته شد کیست ؟

حسن حسن‌زاده (زادهٔ ۱۳۴۸) سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است که از سال ۱۳۹۹ به‌عنوان فرمانده سپاه محمد رسول‌الله تهران بزرگ فعالیت می‌کرد. حسن‌زاده از ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷ فرمانده سپاه قائم آل محمد سمنان بود و در فاصله سال‌های ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۹ فرماندهی سپاه سیدالشهدا استان تهران را برعهده داشت.[۲]

زندگی‌نامه

حسن زاده سابقه فرماندهی قرارگاه قدس ثارالله و همچنین ناحیه مقاومت بسیج امیرالمؤمنین تهران را نیز در کارنامه خود دارد.

حسن‌زاده از سال ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷ فرمانده سپاه قائم آل محمد سمنان و از سال ۱۳۹۷ الی ۱۳۹۹ فرمانده سپاه سیدالشهدا را برعهده داشت. او از ۲ آذر سال ۱۳۹۹ تاکنون فرماندهی سپاه محمد رسول‌الله تهران بزرگ را بر عهده دارد.

مراسم اعطای درجه سرتیپی «حسن حسن‌زاده» در تاریخ ۱۲ فروردین ۱۴۰۱ از سوی سرلشکر محمد باقری رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و با حضور جمعی از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برگزار شد.


اعتراف حسن زاده به کشتار قیام آفرینان

تحریم‌ها

بریتانیا دولت بریتانیا در ۲۳ آبان ۱۴۰۱ حسن حسن‌زاده به همراه چند مقام جمهوری اسلامی را به اتهام «سرکوب خشونت‌بار اعتراض‌های بعد از مرگ مهسا امینی» تحریم کرد. طبق این تحریم، اجازه سفر به بریتانیا داده نخواهد شد و هرگونه سرمایه آنان در بریتانیا مسدود می‌شود.[۳]

ایالات متحده آمریکا دولت آمریکا در آذر ۱۴۰۱ حسن حسن‌زاده به همراه چند مقام جمهوری اسلامی را به اتهام «نقض حقوق بشر در اعتراضات ۱۴۰۱» تحریم کرد.[۴]

دیدگاه‌ها

بودجه ۵۵ هزار میلیارد دلاری

حسن‌زاده در ۱۱ آذر ۱۴۰۱ و در میانه خیزش ۱۴۰۱ ایران در یکی از کنگره‌های شهدای تهران اعلام کرد «آمریکایی‌ها ۵۵ هزار میلیارد دلار برای ایجاد رسانه در کشورهای عربی و اطراف ما هزینه کردند که عملیات و فتنه عظیم اخیر را هدایت کنند»[۵] این در حالی بود که کل بودجه آمریکا در طرح ارائه‌ای دولت به کنگره، حدود ۶ هزار میلیارد دلار برای سال ۲۰۲۲ بوده است.[۶] 

ویکی پدیا https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8


هلاکت فرمانده سپاه تهران؛ حسن حسن‌زاده کشته شد

 هلاکت فرمانده سپاه تهران؛ حسن حسن‌زاده کشته شد


بر اساس گزارش‌های منتشر شده، سرتیپ حسن حسن‌زاده، فرمانده سپاه محمد رسول‌الله تهران، امروز در جریان بمباران خیابان صابونی تهران به هلاکت رسید.

وی از اصلی‌ترین چهره‌های سرکوب اعتراضات در پایتخت و یکی از جنایتکارترین فرماندهان سپاه به شمار می‌رفت.