گزارش میدانی | برلین – ۷ فوریه ۲۰۲۶
پژواک «نه شاه، نه شیخ» در برابر دروازه براندنبورگ
در سرمای زمستانی Berlin، میدان مقابل Brandenburg Gate صحنه یکی از بزرگترین گردهماییهای همبستگی با مردم ایران در ماههای اخیر بود. هزاران ایرانی از شهرها و کشورهای مختلف اروپا، همراه با شهروندان آلمانی و فعالان مدنی، گرد آمدند تا سالگرد انقلاب ضدسلطنتی ۱۳۵۷، یادمان ۱۹ بهمن و خاطره شهیدان قیام دیماه را گرامی بدارند و همزمان، سرکوبهای خونین ژانویه را محکوم کنند.
از نخستین ساعات، پرچمها و پلاکاردها فضای میدان را پوشاند. شعار محوری جمعیت—«نه شاه، نه شیخ»—بهعنوان چکیده پیام سیاسی روز، بارها و بارها تکرار شد؛ مرزبندی صریح با هر دو الگوی اقتدارگرایانه و تأکید بر خواست یک راهحل دموکراتیک مستقل.
صحنهای از همبستگی فراملی
حضور نسلهای مختلف در کنار هم چشمگیر بود: جوانانی که با انرژی و ریتم شعارها میدان را زنده نگه میداشتند، خانوادههایی که تصاویر جانباختگان را در دست داشتند، و فعالانی از نهادهای مدنی اروپا که برای اعلام همبستگی آمده بودند. این تنوع، به گردهمایی بُعدی فراتر از یک تجمع صرفاً ایرانی داد و آن را به صحنهای از همبستگی فراملی بدل کرد.
محورهای سخنرانیها
در بخش سخنرانیها، Maryam Rajavi بر چند محور تأکید کرد که در میان جمعیت بازتاب گسترده یافت:
-
رد هر دو دیکتاتوری با شعار «نه شاه، نه شیخ»
-
جمهوری دموکراتیک و سکولار با جدایی دین از دولت
-
برابری زنان و مردان و مخالفت با مجازات اعدام
-
انتخابات آزاد، حاکمیت قانون و حقوق برابر برای همه ملیتها
-
فراخوان به جامعه جهانی برای شنیدن صدای معترضان و حمایت از مطالبات حقوقبشری
پیامهای حمایتی نمایندگانی از پارلمان اروپا نیز خوانده شد که بر ایستادن در کنار مطالبات حقوقبشری و ضرورت پاسخگویی ناقضان این حقوق تأکید داشتند.
۷فوریه برلین دروازه براند نبورگ
یادمان شهیدان و محکومیت سرکوبها
بخش مهمی از برنامه به یادمان جانباختگان اختصاص داشت. نامها خوانده شد، جمعیت سکوت کرد و سپس با تشویقهای ممتد، پیام «فراموش نخواهیم کرد» را تکرار کرد. قطع اینترنت در روزهای بحرانی و روایتهای شاهدان عینی از تیراندازی مستقیم به معترضان، در سخنرانیها بازتاب یافت و با محکومیت گسترده حاضران روبهرو شد.
چرا برلین؟
انتخاب برلین و براندنبورگ گیت، انتخابی نمادین بود: شهری که تاریخ معاصر آن با دیوار، جدایی و سپس اتحاد گره خورده است. این پسزمینه تاریخی، پیام گردهمایی را تقویت کرد—اینکه آزادی و حقوق بنیادین، مرز نمیشناسد.
در گردهمایی بزرگ مقابل Brandenburg Gate در Berlin، محور مشترک سخنرانیها بر مطالبه آزادی، حاکمیت قانون و نفی هر دو شکل دیکتاتوری متمرکز بود.
دو جمله محوری از سخنان Maryam Rajavi
«شعار امروز ما روشن است: نه شاه، نه شیخ؛ راه آینده ایران از ردّ هر دو دیکتاتوری میگذرد.»
«ایران فردا، جمهوریای دموکراتیک و سکولار است؛ با انتخابات آزاد، برابری زنان و مردان و لغو مجازات اعدام.»
این دو گزاره، چکیده پیام سیاسی گردهمایی بود و بارها توسط جمعیت تکرار شد.
اشاره به سخنرانان شاخص
در کنار ایشان، پیامها و حضور چهرههای بینالمللی نیز مورد توجه قرار گرفت، از جمله:
-
Mike Pompeo
-
Charles Michel
در پیامها/سخنان این چهرهها، بر همبستگی با مطالبات حقوقبشری، حمایت از آزادی بیان و ضرورت پاسخگویی ناقضان حقوق بشر تأکید شد.
جمعبندی
گردهمایی ۷ فوریه در برلین، فراتر از یک تظاهرات، به نمایش همبستگی، حافظه جمعی و مطالبهگری دموکراتیک بدل شد. پیام غالب روز، روشن و مکرر بود: راه آینده از نفی هر دو شکل دیکتاتوری میگذرد و مطالبه آزادی، برابری و کرامت انسانی، صدایی است که خاموش نخواهد شد.
تا صدا خاموش نشود… و «صدای بیصدایان» بماند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر