هفت روز جنگ؛ چگونه سیاستهای تنشآفرین تهران منطقه را به آستانه یک بحران بزرگ رساند -هفت روزی که خاورمیانه را لرزاند؛ از حملات نظامی تا شوک سیاسی در تهران وایران بدون خامنه ای
جنگی که در این هفته شعلهور شد، محصول یک روز یا یک حادثه نبود. بیش از چهار دهه سیاست تنشآفرینی، صدور بحران و گسترش نفوذ نظامی در منطقه، خاورمیانه را به یکی از بیثباتترین مناطق جهان تبدیل کرده است.
از زمان خمینی تا دوران خامنهای، سیاست رسمی حکومت بر پایه شبکهای از نیروهای نیابتی، دخالت در کشورهای منطقه و توسعه برنامههای موشکی و نظامی وجاه طلبی های اتمی شکل گرفت. خود خامنهای بارها گفته بود اگر جمهوری اسلامی در عراق، سوریه و لبنان نجنگد «باید در خیابانهای تهران بجنگد».
در کنار این سیاست منطقهای، توسعه برنامه موشکی وجاه طلبی های اتمی نیز به ابزار قدرتنمایی نظام تبدیل شد. منتقدان سالها هشدار میدادند که این تواناییها نه برای دفاع، بلکه برای اعمال فشار در منطقه استفاده خواهد شد. بحران اخیر برای بسیاری از ناظران این هشدار را به شکل عملی ثابت کرد.
هفت روز جنگ؛ رویدادهای کلیدی
در طول این هفته، مجموعهای از تحولات نظامی و سیاسی رخ داد که بسیاری آن را نقطه عطفی در تحولات منطقه دانستند.
هلاکت خامنه پایان نظام ولایت فقیه
در روزهای نخست درگیری، حملات و پاسخهای نظامی متقابل باعث شد فضای منطقه به سرعت ملتهب شود. عملیاتهای هوایی، حملات موشکی و تحرکات نظامی در چندین نقطه حساس خاورمیانه انجام شد و نگرانی از گسترش جنگ افزایش یافت.
در جریان این درگیریها، برخی مراکز حساس قدرت در ایران نیز هدف حملات قرار گرفتند. گزارشهای منتشر شده در رسانههای مختلف از حمله به مراکز فرماندهی و امنیتی خبر دادند.
همچنین طبق گزارش رسانهها و اطلاعیههای رسمی منتشر شده در داخل ایران، علاوه بر خامنه ای ، تعدادی از مقامهای نظامی و امنیتی در این تحولات کشته شدند. در میان نامهایی که در گزارشها مطرح شده، از علیاصغر حجازی – از چهرههای مهم امنیتی در دفتر رهبری – نیز یاد شده است.
این تحولات نشان داد که بحران وارد مرحلهای شده که حتی بالاترین سطوح قدرت نیز از پیامدهای آن در امان نیستند.
تأثیر بحران در داخل ایران
در داخل ایران، این رویدادها فضای سیاسی و اجتماعی را به شدت تحت تأثیر قرار داد. انتشار خبر حملات، نگرانی از گسترش جنگ و فضای امنیتی سنگین، جامعه را در وضعیت پرتنشی قرار داد.
همزمان فشارهای اقتصادی، نگرانی از آینده و نااطمینانی نسبت به تحولات سیاسی نیز افزایش یافت. بسیاری از تحلیلگران معتقدند چنین بحرانهایی میتواند شکافهای داخلی را عمیقتر کند.
واکنش خاورمیانه و جهان
کشورهای خاورمیانه با نگرانی تحولات را دنبال کردند.کشورهائی که خودشان هم از موشکهای رژیم حتی بصورت کور بی نصیب نماندند. برخی کشورها تلاش کردند از طریق دیپلماسی مانع گسترش جنگ شوند، در حالی که برخی دیگر مواضع صریحتری اتخاذ کردند.
در سطح جهانی نیز دولتهای مختلف خواستار خویشتنداری و کاهش تنش شدند. سازمانهای بینالمللی و قدرتهای بزرگ از طریق تماسهای دیپلماتیک تلاش کردند مانع تبدیل شدن بحران به یک جنگ گسترده شوند.
وبرخی دیگر از کشورها هم مانند انگلیس وفرانسه وآلمان از حملات آمریکا حمایت کردند وفرانسه حتنی ناو وهواپیما فرستاد وبرخی هم مثل کشور انگلستان ،مستقیم در جنگ های تهاجمی ویا دفاعی شریک آمریکا شدند
بازارهای جهانی نیز به سرعت واکنش نشان دادند، زیرا هرگونه بیثباتی در خاورمیانه میتواند بر اقتصاد جهانی و بازار انرژی اثر بگذارد.
جمعبندی
هفت روزی که گذشت بار دیگر نشان داد که خاورمیانه همچنان یکی از حساسترین مناطق جهان است. سیاستهای تنشآمیز، رقابتهای منطقهای و بحرانهای حلنشده میتواند در هر لحظه منطقه را به سوی درگیریهای تازه سوق دهد.
آنچه در این هفته رخ داد، برای بسیاری از ناظران نشانهای از ورود منطقه به مرحلهای تازه از تحولات سیاسی و امنیتی است؛ مرحلهای که پیامدهای آن میتواند برای سالها بر آینده خاورمیانه تأثیر بگذارد.
اگر چه ایران وخاورمیانه ای بدون خامنه ای ، امن ترخواهد بود اما بسیاری سئوالات وابهامات در رابطه با پسا خامنه ای ذهن ها را مشغول کرده است اگر چه ما بر خواسته خودمان تغییر بدست مردم ومقاومت سازمان یافته مردم ایران تاکید میکنیم .
دولت موقت هم اعلام موجودیت کرد ومیتوان بر محور آن ایرانی با طرح ۱۰ ماده ای اداره شود وباز سازی نمائیم تا صلح وامنیت به خاورمیانه وجهان برگردد شهرام بهزادی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر