مصاحبه با عليرضا جعفر زاده
تلويزيون بلومبرگ3 آوريل 2015
مجری: شما در باره آنچه که گفته شد که میتوان به ایران اعتماد کرد چه فکری میکنید؟ چرا ما میبینیم که معامله تا اینجا پیشرفت کرده است؟
علیرضا: من مطمئنا با این مخالف هستم. من فکر میکنم به رژیم ایران نمیتوان اعتماد کرد به این دلیل طریقی که کل جهان در باره برنامه سلاح های هسته ای ایران با خبر شد و سایتهای هسته ای یکی بعد از دیگری توسط اپوزیسیون ایران، شورای ملی مقاومت ایران، افشا شد. و همچنین هنوز سوالات جدی قابل توجهی در مورد برنامه سلاح های هسته ای ایران وجود دارد. من فکر میکنم آنچه که پرزیدنت امروز اعلام کرد تعداد بسیار زیادی "اگر" در مورد چهار خوب توافق وجود دارد که حتی امضا نشده است، و روشن نیست چگونه سایت اراک به چیز دیگری تبدیل خواهد شد و چه زمانی این کار انجام خواهد شد، در مورد تاسیسات زیر زمینی فردو که رژیم ایران حدود ۳۰۰۰ سانتریفیوژ در آنجا دارد در واقع چه اتفاقی برای سانتریفیوژها در آنجا خواهد افتاد، پرزیدنت میگوید که آنها غنی سازی نخواهند کرد اما چه اتفاقی برای سانتریفیوژ ها خواهد افتاد اگر غنی سازی نکنند چرا باید در آنجا بمانند. در مورد بازرسی های سرزده که پرزیدنت آنها را اعلام کرد چه معنایی دارد آیا برای مثال این شامل سایتهای نظامی میشود مانند سایت پارچین و سایت سپند که مقر نظامی تسلیحاتی کردن برنامه سلاح هسته ای است، و در مورد لویزان ۳ که توسط شورای ملی مقاومت ایران افشا شد چطور؟ این به نوعی مبهم و دو پهلو بود زیرا پرزیدنت به طور مشخص در مورد استخراج اورانیوم صحبت کرد، اما در مورد چیزهای دیگر به طور مشخص صحبت نکرد، و همچنین در مورد ابعاد احتمالی نظامی برنامه که موضوع اصلی دعوای آژانس بین المللی انرژی اتمی با رژیم ایران است این به آینده موکول شد و گفته شد که به آن سوالها پاسخ داده خواهد شد، این چه زمانی اتفاق میافتد برای اینکه مورد مناقشه برای دو یا سه سال بوده است، اگر شما یک موضوع را کش بدهید به این معنا است که به آن پاسخ نخواهید داد. بنابراین من فکر میکنم در آنجا تعداد زیادی ابهام وجود دارد و کنگره کار زیادی برای انجام دادن دارد تا بفهمد این توافق چه معنایی دارد ......
مجری: گفته شده که همه میتوانند از گفتگوها خارج شوند و در باره آن خوشحال باشند، پتانسیل این طرح در تاثیر بر روابط آمریکا و ایران در منطقه چیست؟
علیرضا: من مطمئن نیستم که همه میتوانند در این باره خوشحال باشند زیرا موضوع جدی در این مورد وجود دارد، رژیم ایران میخواهد برنامه سلاح های هسته ای خود را حفظ کند، این مقصود واقعی کل این برنامه است هیچ دلیل دیگری در پشت آن وجود ندارد و همزمان آنها میخواهند تحریمها برداشته شود. این دو با هم همخوانی ندارند. و در پایان روز تهران به عملیات تروریستی خود در منطقه ادامه میدهد و همچنان از دست نشاندگان خود در عراق، یمن و سوریه و جاهای دیگر حمایت میکند. این رژیم حقوق شهروندان خود را نقض میکند. بنابراین، در پایان روز مردم ایران خوشحال نیستند زیرا نگرانی اصلی آنها موضوع هسته ای نیست و برایشان مهم نیست که برق خانه شان از انرژی هسته ای تامین میشود یا از منبع دیگر مانند نفت که تحت آخوندها توسعه نیافته است. در ۳۶ سال گذشته که ملاها به قدرت رسیده اند یک پالایشگاه جدید در ایران تاسیس نشده است. بنابراین، سوال شهروندان این است که چه اتفاقی برای اقتصاد کشور افتاده است و چه اتفاقی برای آزادی های سیاسی افتاده است
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر