در رثای بهروز شهریاری اشرفنشان وفادار، فداکار و دلسوز- شهرام
بهروز شهریاری اشرف نشان وفادار فداکار ومتعهد
او که بامداد امروز چشم از جهان فروبست، اکنون به کاروان یاران صدیق و اشرفنشان خود پیوسته است؛ همانانی که تا واپسین دم بر عهد و پیمان خویش استوار ماندند و راه وفاداری را با جان خویش معنا کردند.
جمله پایانی
راهی که با ایمان و فدا آغاز شود، با رفتن یک یار پایان نمییابد؛بلکه در دلها ادامه پیدا میکند. شهرام
In Memory of Behrouz Shahriari
With deep sorrow and hearts filled with grief, we received the news of the passing of our dear brother,
the devoted and compassionate Ashraf-sign, Behrouz Shahriari.
He, who passed away this morning, has now joined the ranks of his steadfast Ashraf companions—those who remained loyal to their pledge until their very last breath and gave meaning to commitment through sacrifice.
Behrouz was not merely a name;
he was a symbol of dedication, resilience, and sincerity in the path of his ideals.
An Ashraf-sign who lived not for himself, but in unwavering loyalty to the cause he believed in.
He is gone, yet the imprint of his steadfast steps remains on this path;
a memory that will never fade,
and a name that will live on in the hearts of the faithful.
Final Words
A path begun with faith and sacrifice does not end with the passing of one companion;it continues to live on in the hearts of others.
À la mémoire de Behrouz Shahriari
C’est avec une profonde tristesse et le cœur rempli d’émotion que nous avons appris le décès de notre cher frère,
Behrouz Shahriari, fidèle et dévoué, compagnon d’Achraf.
Lui qui nous a quittés ce matin a désormais rejoint les rangs de ses compagnons d’Achraf,
ceux qui sont restés fidèles à leur engagement jusqu’à leur dernier souffle et qui ont donné tout leur sens au mot loyauté.
Behrouz n’était pas seulement un nom ;
il incarnait l’engagement, la persévérance et la sincérité dans la voie de ses idéaux.
Un compagnon qui a vécu non pour lui-même, mais dans une fidélité totale à la cause qu’il avait choisie.
Il est parti, mais l’empreinte de ses pas demeure sur ce chemin ;
un souvenir qui ne s’éteindra jamais,
et un nom qui restera vivant dans la mémoire de ceux qui restent fidèles.
Conclusion
Un chemin commencé avec foi et sacrifice ne s’achève pas avec la disparition d’un compagnon ;il continue de vivre dans les cœurs.شهرام
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر