تفاهم هستهای لوزان؛ دلواپسان چه میگویند؟(عليرغم نوشتن وبيان بسيار جاندارانه جناب بي بي سي ببينيد ابعاد اختلاف وباي دادن وعقب نشيني ذليلانه خامنه اي كه بي بي سي ماست مالي كرده است چقدر است ضمن اينكه اساسا فاكتهاي بسيار تند وخفتبار كه دلواپسان نيز گفته ودر روزنامه ها وسايت ها نوشته انداند نيز سانسور كرده است)همنشين بهار آزادي عكسها تماما از سايت همنشين ميباشد
- 4 آوریل 2015 - 15 فروردین 1394
چند ماهی بعد از توافق موقت ژنو عدهای جلسهای با عنوان "دلواپسیم" برگزار کردند. آنها، که طرفدار سیاست خارجی "تهاجمی" و "مقاومت" به سبک محمود احمدینژاد و سعید جلیلی بودند، میگفتند نگرانند که حسن روحانی و محمدجواد ظریف زیاده "عقبنشینی" کنند.
دلواپسان، که شامل نیروهای محافظهکار و راست تندرو، برخی نمایندگان مجلس و به ویژه اعضای کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، هواداران سرسخت آیتالله خامنهای، بسیج دانشجویی و مقامهای سابق در دولت محمود احمدینژاد بودند، از آن پس مدام مراقب گامهای حسن روحانی و محمدجواد ظریف بودهاند.
'دلواپسان' چه میگویند؟
توافق دو مرحلهای
خامنهای دو ماه پیش گفت که توافق باید در یک مرحله انجام بگیرد و با اینکه نخست درباره کلیات توافق شود و سپس جزئیات، مخالفت کرد.
اگرچه طرفین میگویند آنچه در لوزان به دست آمده توافقی الزام آور نیست، برخی از محافظهکاران فکر میکنند عناوینی چون تفاهم و بیانیه مشترک در عمل پوششی برای همان توافق دو مرحلهای هستند.
حسین شریعتمداری در کیهان مینویسد: "بیانیه در تعریف حقوقی آن یک سند توضیحی یا توصیهای است که اجرای مفاد آن الزامآور نیست و چنانچه تعهد و الزامی در آن باشد، دیگر 'بیانیه' نخواهد بود."
از نظر نماینده خامنه اي در روزنامه کیهان "دولت محترم، برخلاف آنچه ادعا میکند، به یک توافقنامه تن داده است."
همین مضمون در یادداشتها و اظهار نظرهای دیگر نیز دیده میشود.
یکی دیگر از محورهای انتقاد از دولت این است که تفسیر دولت آمریکا از بیانیه مشترک با آنچه که دولت ایران میگوید یکی نیست.
عبدالله گنجی در سرمقاله جوان مینویسد:
"قدری از داشتهها و سرمایههای درونی و بیرونی انقلاب اسلامی غفلت کردهایم.
آنچه در تفسیر فنی مسئله برای توده ملت مهم است اینکه با وضعیت هستهای دیروز قرار بود به کجا برویم که با وضع موجود باز همین راه را میرویم؟"
"صریح نبودن" و "تفسیرپذیر بودن" بیانیه لوزان انتقادی است که در دیگر رسانههای محافظهکار نیز به چشم میخورد.
'خداحافظی کامل با صنعت هستهای'
به غیر از این ایرادهای کلی، جزئیات بیانیه مشترک لوزان و چارچوب توافق نیز مورد انتقاد قرار گرفته است.
علیرضا زاکانی، نماینده مجلس،
در یادداشتی ۱۲ خط قرمز برای توافق هستهای فهرست کرده و مورد به مورد گفته است که چه طور از نظر او تقریبا نیمی از این خط قرمزها زیر پا گذاشته شده است.
وبسایت رجانیوز
هم مذاکرات لوزان و نتیجه آن را با عنوان "نادیده گرفته شدن خط قرمز مسلم نظام درباره لغو تحریمها" مورد نقد قرار داده است.
رجانیوز مینویسد
در چارچوب توافق "لغو یکباره همه تحریمها جای خود را به رفع تدریجی بخشی از تحریمها داده است."
عدهای از دلواپسان هم که خود را در قالب "کمیته صیانت از منافع ایران" معرفی میکنند نامهای به حسن روحانی نوشتهاند و گفتهاند
چارچوب توافق نهایی خواستههای آمریکاییها را "مو به مو" برآورده میکند و تنها نتیجه روشن لوزان "خداحافظی کامل با صنعت هستهای" است.
آنها با فهرست کردن مواردی از تفاهم لوزان خطاب به حسن روحانی گفتهاند:
"گزارش دهید از کدام یک از خطوط قرمز عقب نشینی نکردهاید؟"
فردو، بازرسیها، PMD
اغلب منتقدان تفاهم لوزان این را که تاسیسات غنیسازی فردو به تاسیسات پژوهشی تبدیل شود نمیپذیرند.
یکی میگوید درباره فردو "فاجعه رخ داده"
"فردو بدون انجام غنیسازی عملا تعطیل شده است."
تاسیسات فردو چنان اهمیتی دارد که حتی گفته شده مسیر کاروان راهیان نور برای ادای احترام به این مجتمع هستهای تغییر خواهد کرد.
افزایش دسترسیهای بازرسان بینالمللی نیز مورد انتقاد است و به ویژه اینکه گفته میشود آنها میتوانند درباره "ابعاد بالقوه نظامی" (Possible Military Dimensions) برنامه هستهای ایران تحقیق کنند.
مهدی محمدی در سرمقاله وطن امروز مینویسد:
"باز ماندن PMD و محور شدن آژانس در این مورد (بخوانید اسرائیل) به معنای انتقال بحران از سازمان انرژی اتمی به وزارت دفاع و از بخش هستهای به بخش نظامی متعارف است."
"مخصوصا اگر این موضوع کنار آن بخشی از متن منتشر شده از سوی آمریکا قرار داده شود که میگوید
آژانس به صرف نگرانی درباره وجود یک تاسیسات مشکوک میتواند به هر نقطهای از کشور دسترسی پیدا کند."
پذیرش محتاطانه؟
دیروز، امامان جمعه که منصوب رهبر هستند، کمابیش به استقبال نتیجه مذاکرات لوزان رفتند.
اگرچه شماری از محافظهکاران انتقادهایی کردهاند اما در میان منتقدان مطرح کسی خواست لغو تفاهم لوزان را پیش نکشیده است.
حتی علیرضا زاکانی منتقد،
با پذیرفتن این تفاهم به عنوان چارچوب توافق نهایی فرصتها و نتایج مثبتی را در آن میبیند که یکی از آنها "الگو شدن ملت ایران در ارائه مدل موفقی از مقاومت در پیشگاه ملتهای مستضعف و مسلمان منطقه و جهان است."
آقای زاکانی همچنین مینویسد: "آسیب اجتماعی ناشی از به رای گذاشتن حق هسته ای ملت ایران در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم در این بیست ماه با تدبیر رهبر معظم انقلاب بازسازی شده و لزوم برخورداری ایران از فن آوری صلح آمیز هسته ای مجددا به خواسته و شعار قاطبه مردم ایران با هر گرایش سیاسی مبدل شده است."
یا محمدحسن آصفری، نماینده منتقد دولت، میگوید: "ما به تیم مذاکره کننده و دولت اطمینان داریم و امیدواریم که صحبت های دولت در این زمینه صحت داشته باشد."
شاید از اینها مهمتر یادداشت صبح صادق، ارگان سپاه پاسداران باشد که به استقبال مذاکرات لوزان رفته است.
یدالله جوانی، معاون سیاسی سابق سپاه، مینویسد:
"ملت ایران با اعتمادی که به دولتمردان خود دارد، بیانیه وزارت خارجه و سخنان دکتر روحانی و اظهارات آقایان ظریف و عراقچی را مبنای قضاوت و تحلیلهای خود قرار میدهد و با بیاعتمادی به بیانیهها و اظهارنظرهای طرف مقابل مینگرد."
با اینکه چارچوب توافق روشن شده، هنوز سه ماه تا مهلت رسیدن به توافق نهایی وقت باقی است.
آیتالله خامنهای هنوز پس از دو روز به صورت عمومی چیزی درباره مذاکرات لوزان نگفته است
و اگر در این سه ماه او موضعی بگیرد قاعدتا کار 'دلواپسان' در روشن کردن نسبت خود با سیاست خارجی دولت آسانتر میشود.
بي بي سي فارسي






هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر