کنفرانس پارلمان کانادا؛ ضرورت اتخاذ یک سیاست قاطع بینالمللی
- مقاومت - مقاله
- 1405/03/11
پارلمان کانادا در روز چهارشنبه ۶ خرداد ۱۴۰۵، میزبان کنفرانسی با عنوان «افزایش بیسابقه اعدامهای سیاسی و نقش جامعه بینالمللی» بود. این کنفرانس که به مدیریت جودی اسگرو (رئیس کمیسیون تجارت بینالمللی و وزیر پیشین مهاجرت کانادا) و مایکل کوپر (نماینده پارلمان کانادا) برگزار شد، پدیدآورنده بستری جامع برای بررسی بحرانهای داخلی ایران، آینده توافقات اتمی و شناسایی آلترناتیو دموکراتیک در برابر فاشیسم دینی حاکم بر ایران بود. در این کنفرانس، علاوه بر نمایندگان پارلمان، برجستهترین شخصیتهای سیاسی و امنیت جهانی از کانادا و ایالات متحده به ایراد سخن پرداختند.
نفی دیکتاتوری گذشته و حال برای برپایی جمهوری دموکراتیک
مریم رجوی در ابتدای این جلسه با ارسال پیامی ویدئویی، بنبست راهبردی رژیم آخوندی در مواجهه با قیامهای مردمی و نقش محوری کانونهای شورشی را تشریح کرد. او با نقد تند سیاست مماشات غرب در دهههای گذشته، تصریح کرد:
«سیاستی که مردم و مقاومت ایران را در نظر نمیگیرد، جهان را از نیروی اصلی تغییر در ایران محروم کرده است. به صحنهٔ ایران نگاه کنید. با اینکه یک جنگ خارجی شدید در کار است، اما جنگ اصلی حاکمان مستبد، مقابله با مردم ایران است».
خانم رجوی با اشاره به اعدامهای گسترده اعضای مجاهدین و جوانان معترض، ماهیت اصلاحناپذیر رژیم را یادآور شد و افزود:
«این رژیم نه قصد دارد که رفتار و سیاستش را عوض کند و نه ظرفیت و ماهیت انجام این کار را دارد. بنابراین این تهدید فقط یک پاسخ دارد و آن سرنگونی رژیم بهدست مردم و مقاومت سازمانیافته ایران است».
او همچنین دربارهٔ تلاشهای بقایای دیکتاتوری پیشین (سلطنت) برای انحراف مسیر انقلاب مردم گفت:
«جامعه ایران نه وضع کنونی را قبول میکند نه بازگشت به گذشته را. این جامعه بهسوی برپایی یک جمهوری دموکراتیک در حرکت است؛ یک جمهوری بر اساس جدایی دین و دولت، خودمختاری ملیتهای ستمزده و برابری زن و مرد».
در نهایت، خانم رجوی از دولت کانادا خواست تا گامهای اجرایی محکمتری بردارد:
«بهرسمیت شناختن مبارزه مردم ایران برای سرنگونی رژیم و مشخصاً حمایت از دولت موقت اعلام شده از سوی شورای ملی مقاومت، اقدام مهم دیگری است. اقدامی که رژیم بیش از هر چیز از آن وحشت دارد».
اعدام؛ ابزار سیستماتیک سرکوب دولتی
نمایندگان پارلمان کانادا در این نشست، نقض گسترده حقوقبشر و موج اخیر اعدامها را بهعنوان استراتژی بقای رژیم ارزیابی کردند. مایکل کوپر، نماینده پارلمان کانادا، با تکیه بر آمارهای سرکوب، سانسور شدید و قطع اینترنت، ماهیت این احکام را روشن ساخت و گفت:
«اعدامها بخش اصلی یک سیاست سیستماتیک دولتی با هدف سرکوب مخالفتها هستند. در مواجهه با آن، آنچه ما همچنان شاهدش هستیم، زنان و مردانی در سراسر ایران هستند که شجاعانه ایستادگی میکنند و میجنگند تا آزادی را در برابر رژیمی که بهواقع مظهر شرارت است، به دست آورند».
جودی اسگرو، رئیس کمیته تجارت بینالمللی پارلمان کانادا نیز بر اصالت جنبش داخلی ایران پافشاری کرد و اظهار داشت:
«ما همچنان شاهد شجاعت فوقالعاده مردم ایران هستیم... ما باید بهطور شفاف بگوییم: "تغییر پایدار باید از درون ایران حاصل شود". این تغییر باید ریشه در اراده خود مردم ایران داشته باشد؛ یک جنبش درونزا به سوی دموکراسی، احترام به حقوقبشر و رهایی از سرکوب».
ضرورت حمایت از طرح ۱۰ مادهای
سخنرانان برجسته آمریکایی و کانادایی در بخش دیگری از این کنفرانس، راهبردهای کلان بینالمللی را به چالش کشیدند. سفیر رابرت جوزف، معاون پیشین وزیر خارجه آمریکا در امور کنترل سلاح و امنیت جهانی، با ارائه تحلیلی مبتنی بر سند سیاستی جدید ایران، دوقطبی سنتی غرب (مذاکره یا جنگ تمامعیار) را رد کرد و گفت:
«ما باید مسیر جدیدی را ترسیم کنیم که مستلزم حمایت از مردم ایران در مبارزهشان برای رهایی از یوغ دیکتاتوری مذهبی است... ما باید از طرح ۱۰ مادهیی خانم رجوی در شورای ملی مقاومت ایران که خواستار یک ایران دموکراتیک، مبتنی بر جدایی دین و دولت و غیراتمی است، حمایت رسمی بهعمل آوریم. تلاش برای دستیابی به سلاح هستهیی بهطور اساسی در دیانای (DNA) این رژیم نهفته است و تنها نتیجه پایدار، تغییر رژیم به دست مردم ایران است».
این دیدگاه مورد تأیید مقامهای عالیرتبه کانادایی نیز قرار گرفت. تونی کلمنت، وزیر پیشین خزانهداری کانادا، با یادآوری فداکاریهای جانباختگان راه آزادی و ستایش از برنامه جایگزین مقاومت ایران تأکید کرد:
«من بهویژه از "برنامه ده مادهای" حمایت میکنم، زیرا این طرح از ایرانی آزاد و دموکراتیک، ایرانی مبتنی بر نظام جمهوری بر اساس جدایی دین و دولت سخن میگوید... در نهایت، من با این تحلیل کاملاً موافقم که آخوندها هرگز از تلاش برای دستیابی به توانمندی هستهیی دست بر نخواهند داشت و هرگز نیز داوطلبانه قبضه قدرت را رها نخواهند کرد. بنابراین... تنها راهحل واقعی، سرنگونی این رژیم است».
تمرکز بر یک ضرورت استراتژیک
کنفرانس پارلمان کانادا بهوضوح نشان داد که بحران ایران دیگر از طریق امتیازدهی اقتصادی یا گفتگوهای دیپلماتیک قابل حل نیست. برآیند سخنرانیهای مریم رجوی و شخصیتهای برجسته بینالمللی نظیر رابرت جوزف، تونی کلمنت، جودی اسگرو و مایکل کوپر، بر یک ضرورت استراتژیک متمرکز بود: جامعه جهانی باید حق مشروع مردم ایران برای سرنگونی رژیم را بهرسمیت بشناسد، عوامل رژیم را از خاک کشورهای دموکراتیک اخراج کند و با حمایت از طرح ۱۰ مادهای شورای ملی مقاومت، گامی عملی جهت استقرار یک جمهوری دموکراتیک، سکولار و غیراتمی در ایران بردارد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر