برایت بارت نیوز- ۲۰ ژانویه ۲۰۲۶
رهبر اپوزیسیون ایران مریم رجوی تأکید کرد
که حکومت تهران با مداخله نظامی خارجی و صرفاً با فشار بیرونی
سقوط نخواهد کرد بلکه فقط از طریق یک مقاومت سازمانیافته و سراسری
که قادر به درهم شکستن نیروی سرکوبگر رژیم باشد سقوط میکند
مریم رجوی گفت
سقوط خودبهخودی در کار نخواهد بود
و لازمه سرنگونی رژیم نیز درهمشکستن سپاه پاسداران
توسط قیام و مقاومت سازمانیافته است
شورای ملی مقاومت ایران سالهاست خود را
دقیقاً برای چنین لحظهای آماده کرده و این ائتلاف اپوزیسیون را
بهگونهای منحصر بهفرد در موقعیتی قرار داده است
که بتواند پس از سقوط رژیم از هرج و مرج جلوگیری کند
«نه مماشات، نه جنگ – یک راهحل سوم»
رجوی از موضع دیرینه شورا مبنی بر اینکه
تغییر رژیم باید بهدست خود ایرانیان صورت گیرد دفاع کرد
رجوی گفت بیش از دو دهه پیش
در یک سخنرانی در پارلمان اروپا استدلال کرده است
که بحران ایران نه از مسیر مماشات حل میشود و نه از راه جنگ
بلکه از طریق «راهحل سوم» تغییر رژیم بهدست مردم ایران و مقاومت سازمانیافته
او هشدار داد بدون نیروی مقاومت سازمانیافته در داخل کشور
چشمانداز تغییر واقعی بسیار ناچیز است
واقعیتی که هم جنگ ۱۲روزه اخیر و هم قیام پس از آن
بر آن مهر تأیید زدهاند
مریم رجوی گفت:
«ما نه بهدنبال قدرت هستیم و نه سهمی از قدرت
ما مبارزه و فداکاری میکنیم تا مردم ایران آزادی خود را باز پس گیرند
و حاکمیت به صاحبان واقعی آن یعنی به مردم ایران بازگردد
برایتبارت نیوز ۲۲ ژانویه ۲۰۲۴: «رهبر اپوزیسیون ایران، مریم رجوی، تأکید کرد که (حکومت) تهران با مداخله نظامی خارجی و صرفاً با فشار بیرونی سقوط نخواهد کرد، بلکه فقط از طریق یک مقاومت سازمانیافته و سراسری که قادر به درهم شکستن نیروی سرکوبگر رژیم باشد (سقوط میکند).
رجوی در یک گفتگوی اختصاصی با برایتبارت نیوز گفت تحولات اخیر نشان داده است که هر چند حاکمان (رژیم) ایران بیش از پیش آسیبپذیر شدهاند، اما تضعیفِ صرف آنان بهخودیخود به سرنگونی رژیم منجر نخواهد شد.
«این رژیم با فشار خارجی سقوط نخواهد کرد»
رجوی مسأله را نه بهعنوان پرسشی درباره نیروی خارجی، بلکه بهمثابه یک واقعیت راهبردی پیشِروی اپوزیسیون ایران طرح کرد. او گفت: «تحول واقعی در ایران تنها به دست خود مردم ایران محقق میشود»، از طریق «مقاومت سازمانیافته، سراسری و متکی به نیروی رزمنده در شهرهای ایران؛ مقاومتی که قادر به رویارویی و غلبه بر یکی از خشنترین دستگاههای سرکوب در جهان امروز (سپاه پاسداران) است».
او افزود چنین مقاومتی باید همچنین «ظرفیتها، الزامات و طرحهای مشخص لازم برای یک انتقال مسالمتآمیز پس از سرنگونی» را نیز در اختیار داشته باشد.
«فروپاشی خودبهخودی در کار نیست - سپاه پاسداران باید درهم شکسته شود»
رجوی این تصور را رد کرد که رژیم ممکن است صرفاً زیر فشار از درون فرو بپاشد و استدلال کرد که بقای آن به سپاه پاسداران گره خورده و درهم شکستن این نهاد پیششرط تغییر است. ا
او گفت شورای ملی مقاومت ایران سالهاست خود را دقیقاً برای چنین لحظهای آماده کرده و این ائتلاف اپوزیسیون را بهگونهیی منحصر بهفرد در موقعیتی قرار داده است که بتواند پس از سقوط رژیم از هرج و مرج جلوگیری کند.
رجوی گفت: «شورا آمادگی عملی» برای مدیریت دوره پس از سرنگونی را دارد و بهوجود یک شبکه سازمانیافته، ریشهدار و سراسری در داخل ایران، در کنار یک آلترناتیو دموکراتیک شناختهشده و مجموعهیی گسترده از متخصصان در داخل و خارج کشور اشاره کرد. بهگفته او، این ترکیب این امکان را فراهم میکند که حاکمیت از دیکتاتوری به مردم ایران «بهشکلی منظم، آرام و مبتنی بر قانون، بدون آشوب یا هرجومرج» منتقل شود. او افزود آنچه چنین انتقالی را ممکن میسازد، وجود یک چارچوب سیاسی و اجرایی آماده برای «فردای سرنگونی» است، چارچوبی که شورا سالهاست برای آن برنامهریزی کرده است.
بر اساس این طرحها، بلافاصله پس از سرنگونی، یک دولت موقت تشکیل خواهد شد که مأموریت آن برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه برای مجلس مؤسسان ظرف شش ماه است. آن مجلس سپس یک دولت انتقالی تعیین کرده و قانون اساسی جمهوری جدید ایران را تدوین خواهد کرد تا به همهپرسی عمومی گذاشته شود.
«نه نمادین است، نه تبلیغاتی»
در پاسخ به پرسشی درباره ابعاد و سازمانیافتگی مقاومت در داخل ایران، رجوی ادعاهایی که این جنبش را صرفاً محدود به خارج از کشور میدانند رد کرد. او گفت: «حضور سازمان مجاهدین خلق ایران در داخل کشور یک حضور نمادین یا تبلیغاتی نیست» و آنرا جنبشی توصیف کرد که طی شش دهه مبارزه با دیکتاتوری شاه و سپس رژیم آخوندها، «در آتش، خون و فداکاری» شکل گرفته است. او به بهای سنگینی که این جنبش پرداخته اشاره کرد و گفت بیش از ۱۰۰ هزار نفر از اعضا و هواداران آن اعدام یا زیر شکنجه کشته شدهاند؛ از جمله ۳۰هزار زندانی سیاسی که در قتلعام ۱۳۶۷ بهدلیل پایبندی به حمایت از مجاهدین بدار آویخته شدند.
رجوی با اشاره به قیام کنونی گفت، کانونهای شورشی در دستکم ۲۲۰ شهر فعال بودهاند و گزارشهای میدانی و اطلاعات دقیق درباره کشتهشدگان و بازداشت شدگان ارائه کردهاند.
او افزود با وجود سرکوب بیامان از سوی سپاه پاسداران، بسیج و دستگاههای امنیتی، شبکه مقاومت سراسری بهدلیل ساختار حرفهیی و فرهنگ فداکاری خود پایدار مانده است. بهگفته رجوی، این شبکه فراخوانها را منتشر میکند، اعتراضهای محلی را به موجهای سراسری پیوند میدهد، روحیه را حفظ میکند و هزینه سرکوب را برای رژیم بالا میبرد؛ ظرفیتی که به آن قدرتی چشمگیر در بسیج اجتماعی بخشیده است.
چرا تهران مقاومت را هدف قرار میدهد
رجوی استدلال کرد که خودِ اقدامات رژیم نشان میدهد تا چه اندازه مقاومت را جدی میگیرد. او گفت: «روشنترین شاخص حضور فعال و تاثیرگذار سازمان مجاهدین مقاومت در داخل ایران، واکنش رژیم در قبال این سازمان است» و به کارزار مستمر شیطانسازی و انتشار اطلاعات نادرست اشاره کرد.
او بهعنوان نمونه به یک پرونده دادگاه غیابیِ در حال رسیدگی در تهران علیه ۱۰۴ عضو مقاومت اشاره کرد که اغلب در اروپا پناهنده هستند؛ روندی که بیش از دو سال به طول انجامیده و شامل بیش از ۵۰ جلسه دادگاه بوده است. بهگفته او، قاضی پرونده خواستار استرداد آنان شده و این پرونده را تلاشی صحنهسازیشده برای جلوگیری از پیوستن جوانان ایرانی به مقاومت توصیف کرد.
گذاری برای جلوگیری از خلأ قدرت
رجوی گفت شورا دقیقاً برای جلوگیری از انحصار قدرت و فروپاشی نهادی تشکیل شده است. او گفت این ائتلاف برای پایبندی به اصول دموکراتیک بهای سنگینی پرداخته و همواره با بهحاشیهراندن دیگر نیروهای دموکراتیک مخالفت کرده است.
او با اشاره به تأسیس این شورا در ۴۴سال پیش، آنرا قدیمیترین ائتلاف در تاریخ معاصر ایران دانست که با هدف صریحِ ایجاد وحدت در جریان سرنگونی رژیم و گذار پس از آن شکل گرفته است. رجوی گفت، شورا بر یک ساختار دموکراتیک، برنامه سیاسی روشن و نقشه راه حکمرانی مشخص استوار است که اصول بنیادین آن بیش از دو دهه پیش در «برنامهٔ ۱۰مادهای برای ایران آزاد» تبیین شده است.
این اصول شامل برابری جنسیتی، جدایی دین از دولت، حقوق اقلیتها از جمله، قوه قضاییه مستقل، آزادی احزاب و رسانهها، لغو مجازات اعدام، و ایرانی غیرهستهیی در صلح با همسایگان است. او افزود این برنامهها صرفاً نظری نیستند، بلکه بر تلاشهای هزاران کارشناس، دانشگاهیان و مدیران در داخل و خارج کشور تکیه دارند که سالها روی اجرای آنها در حوزههای اقتصاد، حقوق، آموزش، بهداشت، انرژی، محیطزیست، امنیت و عدالت انتقالی کار کردهاند.
به همین دلیل، رجوی گفت، شورا در کنار دیگر نیروهای دموکراتیک، میتواند گذاری بدون خلأ قدرت، بدون فروپاشی نهادهای دولتی و بدون بیثباتی خطرناک را تضمین کند.
«نه مماشات، نه جنگ – یک راهحل سوم»
رجوی از موضع دیرینه شورا مبنی بر اینکه تغییر رژیم باید بهدست خود ایرانیان صورت گیرد دفاع کرد. او گفت:
بیش از دو دهه پیش این راهحل را در یک سخنرانی در پارلمان اروپا مطرح کرده و استدلال کرده که بحران ایران نه از مسیر مماشات حل میشود و نه از راه جنگ، بلکه از طریق «راهحل سوم»، تغییر رژیم به دست مردم ایران و مقاومت سازمانیافته.
به گفته او، رویدادهای اخیر تنها این دیدگاه را تأیید کردهاند. او هشدار داد بدون نیروی مقاومت سازمانیافته در داخل کشور، «چشمانداز تغییر واقعی بسیار ناچیز است»، واقعیتی که هم جنگ ۱۲روزه اخیر و هم قیام پس از آن بر آن مهر تأیید زدهاند.
رجوی با رد انفعال جامعه بینالمللی، گامهایی را برشمرد که بهگفته او میتواند بدون مداخله نظامی از مردم ایران حمایت معنادار کند: افزایش هزینه سرکوب، پیگیری مسئولیت حقوقی جنایات رژیم، قطع شریانهای مالی و لجستیکی نیروهای سرکوبگر و تضمین دسترسی به اینترنت و ارتباطات آزاد. او تأکید کرد گامی بهواقع مؤثر، بهرسمیتشناختن بینالمللی مقاومت و جوانان شورشگر است که با رژیم مقابله میکنند.
فشار خارجی - تنها زمانی که تقویتکننده تغییر درونی باشد
رجوی گفت شورا سالهاست خواستار تحریمها، فشار مستمر و قطع روابط دیپلماتیک بوده است؛ اما تنها بهعنوان ابزارهایی در خدمت تقویت مقاومت داخلی. او گفت فشار خارجی فقط زمانی مؤثر است که در خدمت آن روند درونی قرار گیرد. او به تحریمهای هدفمند، بهویژه مسدود کردن صادرات نفت، انزوای سیاسی، فشار دیپلماتیک معتبر و اخراج عوامل رژیم از کشورهای غربی اشاره کرد که بهگفته او پایگاههای پشتی سپاه پاسداران محسوب میشوند.
به گفته رجوی، این اقدامات میتوانند هزینه سرکوب را بالا ببرند و شکافها را در درون حاکمیت عمیقتر کنند؛ اما هیچیک جایگزین مردم ایران نمیشود. او گفت: «ما نه بهدنبال قدرت هستیم و نه سهمی از قدرت. ما مبارزه و فداکاری میکنیم تا مردم ایران آزادی خود را باز پس گیرند و حاکمیت به صاحبان واقعی آن بازگردد: مردم ایران».
در سالهای گذشته، برنامهٔ ده مادهای شورا حمایت هزاران قانونگذار در سراسر جهان، از جمله نمایندگان کنگره آمریکا از هر دو حزب و نیز شخصیتهای بینالمللی را جلب کرده است که چارچوب آنرا برای جمهوری آینده ایران مورد استناد قرار دادهاند.
در سال ۲۰۰۲، این گروه اولین کسی بود که برنامه هستهیی مخفی (رژیم) ایران، از جمله تأسیسات غنیسازی نطنز را افشا کرد؛ افشاگریهایی که بعدها به محور اصلی نظارتها و تحریمهای بینالمللی علیه فعالیتهای هستهیی (حکومت) تهران تبدیل شد.
