من قیام میکنم پس هستم ۳- زیباییشناسی عصیان؛ شهر در تصرف عصبهای توفانی
قدرتهای توتالیتر، آرمانشهر خود را در «سکوت گورستانی» میجویند. برای آنان، شهر خوب، شهری است که عصبهایش از کار افتاده باشد. اما قیام ۱۴۰۴، شهرها را تکانده است. زیبایی نوین میدانهای ایران، نه در تقارن معمارانه، بلکه در «ارتعاش عصبهای توفانی خلق» نهفته است. وقتی شهر با «جنگل درهمتنیدهٔ مشتها» تعریف میشود و دود خیمههای کبود مقاومت افق را میپوشاند، زیباشناسی کلاسیک فرو میریزد و جای خود را به زیباشناسی اعجابانگیز(۱) میدهد؛ آنجا که شکوه ارادهٔ انسانی، بر هراس از مرگ چیره میشود. این کلاس عمومی خیابان، با «نور و واژه و دانش»، در برابر «جهل مسلح» صفآرایی کرده و ثابت نموده است که عصیان، عالیترین فرم آگاهی است
بیشتر بدانید
.https://article.mojahedin.org/
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر