من قیام میکنم پس هستم ۱ قیام سراسری مردم ایران - دیماه ۱۴۰۴
آنها شهرها را
سکوت گورستان میخواهند
ما شهرها را تکاندهایم
تا بگوییم ارتعاش عصبهای توفانی خلق
تاریخ را مینویسد
وقتی آنها به مرگ میخوانند
شهر با جنگل درهمتنیدهٔ مشت
شهر در شورش خیمههای آبی ـ کبود دود زیباست
در لحظاتی از تاریخ، «بودن» دیگر نه یک فرآیند بیولوژیک، بلکه یک انتخاب آرمانی است. قیام ۱۴۰۴ ایران را باید فراتر از یک جنبش سیاسی، به مثابهٔ یک «رستاخیز هستیشناختی» نگریست. آنجا که انسان ایرانی، خسته از دههها انجماد و تحقیر، به ساحت «سوژهٔ انقلابی» قدم میگذارد. این خیزش، بازخوانی مدرن و عصیانگرانهٔ کوژیتوی(من فکر میکنم) دکارتی است: «من قیام میکنم، پس هستم». در این نوشتار، به واکاوی این حقیقت میپردازیم که چگونه خیابان، از یک معبر سیمانی به «کلاس درس آزادی» و «معبد کرامت» بدل گشته است.
بیشتر بدانید
.https://article.mojahedin.org/
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر