من قیام میکنم پس هستم ۴ - تداوم سرخ؛ ما ساقههای رویش آنانیم
در این قیام، مفهوم «شهید» از معنای آیینی و سنتی خود فراتر رفته است. شهید در اینجا، یک «نیاز زبانی» برای ادامهٔ حیات است. هر کلمه که بر زبان جاری میشود، نام شهیدی است و هر معترض، یادمانی است شعلهور از عهدی که با خون امضا شده است. شهیدان نرفتهاند؛ آنها در «روشنترین ترانههای مقاومت» تکثیر شدهاند. از آخرین سوسوی نگاه آنان، خورشیدهایی ساخته شده که گرداگرد قبلهٔ آزادی میچرخند. این پیوند میان «عصمت اشک» و «خشم آخته»، تداوم غرور ملتی است که قاتلان آزادی را در برابر معصومیت خویش بیدفاع کرده است. ما ساقههای رویش آنانی هستیم که در خاک خفتند تا ما در خیابان قد بکشیم.
بیشتر بدانید
.https://article.mojahedin.org/
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر