وِلوِلهای که سقوط مادورو در ایران انداخت: «عاقبت دیکتاتورها سرنگونی است»
دیدار نیکلاس مادورو (چپ) با علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، در سال ۱۴۰۱
حملۀ آمریکا به خاک ونزوئلا و خارج کردن نیکلاس مادورو، رئیسجمهور این کشور، از کاراکاس، یک روز پس از انتشار پیام حمایت رئیسجمهور آمریکا از معترضان ایرانی، به موجی از واکنشها در فضای مجازی فارسیزبان دامن زد.
سرنگونی مادورو پس از ماهها درگیری لفظی و نظامی آمریکا با رهبران ونزوئلا رخ داد.
دولت آمریکا و بهویژه دونالد ترامپ، مادورو و نزدیکانش را به دخالت مستقیم در قاچاق مواد مخدر به ایالات متحده متهم کرده و در مقابل مادورو هم بارها ترامپ را متهم کرد که درصدد است از طریق تغییر رژیم در این کشور به منابع گستردهٔ نفتی ونزوئلا دست پیدا کند.
بسیاری از کاربران فارسیزبان در شبکههای اجتماعی نوشتهاند که سرنوشت مادورو در انتظار سایر رهبرانی هست که به صدای شهروندان خود بیتوجهی کنند، از جمله علی خامنهای.
پیشبینی دربارۀ وقوع این سرنوشت مشترک در روزی مطرح شد که رهبر جمهوری اسلامی در هفتمین روز اعتراضات اقتصادی-سیاسی ایران، معترضان را «اغتشاشگر» خواند و از مقامهای حکومت خواست آنها را «سر جای خود بنشانند».
حسین رزاق، فعال اصلاحطلب، در این زمینه نوشته است: «عاقبت تمام دیکتاتورها همین است؛ تمکین نکنند به خواست مردم به تیر غیب گرفتار میشوند. تاریخ با کسی شوخی ندارد.»
https://platform.twitter.com/embed/Tweet.html?dnt=false&embedId=twitter-widget-
جملۀ «عاقبت دیکتاتورها سرنگونی است»، با افعال و ادبیات مختلف در شبکههای مختلف اجتماعی فارسیزبان بارها و بارها منتشر شده است.
این مقایسه از آن رو که ایران و ونزوئلا همکاریهای نزدیک سیاسی اقتصادی نزدیکی داشته و دو کشور بهرغم اعتراضات داخلی، بارها بهطور علنی از سیاستهای حکومتی یکدیگر دفاع کردهاند، صورت گرفته است.
پس از پیام اخیر ترامپ، دولت ونزوئلا با اعلام همبستگی کامل با ایران، نسبت به اظهارات اخیر مقامهای آمریکا علیه تهران ابراز نگرانی عمیق کرد و این مواضع را «تنشزا و تهدیدکنندۀ صلح بینالمللی و ثبات منطقهای» دانسته بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر